Ik ben niet gelukkig

Rusteloos:

Dat knagende gevoel in je onderbuik. Wanneer je ’s avonds niet kunt slapen, wanneer je in de auto naar je werk zit, wanneer je even teveel tijd hebt om na te denken. Het overvalt me de laatste tijd steeds vaker. Het gevoel dat ik niet op mijn plek zit, rusteloosheid. Ik zie het vaak op sociale media, artikelen over al dan niet gelukkig zijn. Ik ga het dan ook maar uitspreken. Ik ben niet gelukkig.

Ik leef niet voor mijn werk:

Maar begrijp me niet verkeerd. Ik ben niet gelukkig wat mijn werk betreft. Ik leef niet voor mijn werk, mijn werk is er om brood op de plank te brengen. Daar is toch niets mis mee? Ik denk dat 80% van de mensen daar hetzelfde over denkt. Toch ben ik jaloers op die andere 20%. Die groep mensen die ’s ochtends opstaat en met plezier naar het werk gaat. Ik heb dat nooit echt gehad. Maar de laatste tijd merk ik aan mezelf dat ik de puf niet meer heb om me in te zetten op mijn werk.

Hartkloppingen:

Betekent dat dat ik er met de pet naar gooi? Nee, zeker niet. Ik wil zelfs stellen dat ik goed ben ik wat ik doe. Maar mijn hart zit er niet in. Ik ben 31 en doe mijn werk als docent nu 9 jaar. Als ik me bedenk dat ik dit nog 35 jaar moet doen krijg ik hartkloppingen. Mijn vrienden zijn van mening dat ik iets anders moet gaan doen. Maar zo gemakkelijk is dat helemaal niet.

Mijn passie:

Als je me zou kennen zou je weten dat ik erg veel met muziek bezig ben, ik ben niet op mijn mondje gevallen en als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb dan gaat het ook gebeuren. Als je me ziet zou je denken dat ik misschien werkzaam zou zijn in de mode. Ik houd van kleding, lifestyle en interieur. Creatief zijn en mooie dingen maken vind ik heerlijk. Dat zie je aan mij, dat zie je in mijn huis, maar dat zie je niet in mijn werk.

Opleiding & werkervaring:

Elke vacature die ik bekijk vraagt om werkervaring of een gedegen opleiding. Aangezien ik juist geen baan meer zoek in het onderwijs valt zo’n beetje elke optie af. Ik heb namelijk geen andere professionele ervaring dan die in het onderwijs. Dus wanneer ik een functie voorbij zie komen waarvan ik denk dat die helemaal bij me zou passen, zakt de moed me in de schoenen zodra ik de functie-eisen lees. Gedachten als “Dat kan ik toch niet” of “Zie je wel, ze nemen me daar toch nooit aan” schieten door mijn hoofd.

De veilige weg kiezen:

Geïrriteerd en gefrustreerd klap ik mijn laptop dicht en vraag me af of ik niet toch gewoon genoegen moet nemen met mijn huidige carrière. Zo slecht heb ik het toch niet? Werk in het onderwijs wordt niet slecht betaald, ik heb belachelijk veel vrije dagen en ik heb een vast contract. Lekker veilig dus. Wat zeur ik eigenlijk? Het is een vicieuze cirkel waarin ik de afgelopen maanden verkeer. Maar zodra ik het denk schreeuwt mijn onderbuik het uit. “Ik ben niet gelukkig op mijn werk!”

4 thoughts on “Ik ben niet gelukkig

      1. Dat is zeker een goed idee, ik denk dat het veel gelezen gaat worden, dit zijn toch net van die onderwerpen die moeilijk liggen en toch voor veel herkenbaar zijn! x

  1. LIes, solliciteer op die ‘ik kan het niet’ vacature! Laat juist je creativiteit zien, je passie, je mentaliteit. Ik hoor sinds 2 jaar bij die 20% en ik ben al 40 (you know 😉 ) Dus het is echt niet te laat om iets anders te doen. Ja brood is wel handig maar stap af van het ‘er moet geld komen principe’ Ik neem tegenwoordig mensen aan op hun persoonlijkheid. Op hun drive. Ja ervaring is wel handig maar alles is te leren als je passie hebt. X Gijs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s