Weekly update #7

Ongelooflijk, het is alweer bijna december. De weken vliegen voorbij en ik kan ze nauwelijks bijhouden. Voor mijn gevoel ren ik achter de feiten aan deze week. Zeker het eind van de week zal ik niet snel vergeten.

Afgelopen zondag had ik een verjaardag van mijn nichtje. Daarna moesten we meteen door naar mijn opa. Daarmee ging het al een tijdje slechter (hij heeft sinds 1997 al kanker) en hij wilde graag alle kleinkinderen bij elkaar hebben. Toen we met zijn allen bij hem thuis zaten schrok ik behoorlijk. Ik had hem twee weken daarvoor nog gezien, maar nu zag hij er slecht uit. Hij was behoorlijk vermagerd en had een grauw en ingevallen gezicht. Hij vertelde ons dat hij grote steun haalde uit de steun van de familie en dat hij bereid was te vechten tot het bittere eind. “Ik ben nog niet klaar om te gaan”, vertelde hij. Het was ontroerend om te zien hoe hij, naar adem snakkend en hoestend, deze laatste groet uitsprak. Want dat was het, een laatste groet van opa.

Mijn nagels passen bij de auto! Yeah!

En dan moet je maandag weer gewoon naar je werk. Knop om, want er is genoeg werk aan de winkel. Door een fout in mijn planning kom ik erachter dat ik in 2 weken tijd voor bijna al mijn klassen nog een grammatica SO, leestoets en luistertoets moet afnemen. Dat betekent een enorme bult correctiewerk. En als ik daarmee klaar ben, begint de proefwerkweek. I’m screwed. Dus maak ik een retestrakke planning om alles nog te halen.
’s avond heb ik nog zanglessen, die ik op mijn oude laptop moet opnemen omdat ik nergens de tijd heb gevonden om Garageband te testen met mijn apparatuur.

Op dinsdag hebben we een lange werkdag waarin veel moet gebeuren. We hebben een excursie naar Keulen waarbij de leerlingen een spreekopdracht voor Duits moeten voorbereiden. Deze moest nog gemaakt worden, en dat kostte natuurlijk wat tijd.
Die avond is mijn vriend niet thuis en maak ik tortellinie uit de oven. Maar deze keer zonder het oven gedeelte, want dat duurde me te lang. Eigenlijk was de dinsdag niet zo spannend, en ik kan er ook niet meer over vertellen. Net zoals die woensdag die bestond uit werken, eten, slapen en tussendoor telefoontjes naar mijn vader om te vragen hoe het met opa ging.

Op donderdagochtend kreeg ik een telefoontje om 7.30 uur van mijn moeder. Ze vertelde me dat opa nu snel achteruitging en dat als ik hem nog wilde zien ik meteen langs moest komen. Ik heb mijn werk gebeld en uitgelegd dat ik niet naar school zou komen, zo konden ze alle belangrijke lessen vervangen. Ik sprong meteen in mijn auto, haalde mijn broer op en reed snel door naar Venlo. Daar aangekomen was ik blij om te zien dat opa me toch herkende. Ik ben tot in de middag met mijn familie samen geweest. Ik ben blij dat ik die beslissing heb genomen om toch nog een bezoekje te brengen.
Die avond heeft mijn vriend me mee uit eten genomen bij Tante Koosje in Nijmegen. We moesten even aan iets anders denken, even geen zorgen hebben. We hebben heerlijk gegeten en thuis nog Expeditie Robinson gekeken.

Op vrijdag heb ik altijd een korte lesdag. Ik vond het zo lief dat de leerlingen me extra steun kwamen geven en me sterkte wensten met mijn opa. Dat deed me echt goed.
Die middag ben ik in Uden nog even een rondje gaan doen langs alle favoriete winkels. De uitverkoop is begonnen en ik wilde even iets anders doen dan nakijken of aan opa denken.

Ik bracht een bezoekje aan Douglas waar ik de Matchbox producten wilde testen. Hun primers schijnen echt super te zijn en dat wilde ik graag zelf uitproberen. De prijzen vond ik redelijk hoog en ik wist niet zo goed welke item ik wilde hebben. Dus kocht ik een proefkit met hun bestsellers. Daarover in een andere post meer.

Ook kocht ik een tasverstuiver van Travalo. Je weet wel, zo’n mini spuitflesje om je favoriete parfum altijd bij je te hebben. Wat ik niet wist, was dat je hem bij aankoop gratis mag laten vullen met een parfum naar keuze. Yes please, Chanel Chance Eau Tendre als het kan. En dat kon! Joepie, nu hoef ik niet tot kerst te wachten om het geurtje te dragen.

Die avond twijfelde ik of ik naar het personeelsfeestje zou gaan. De hele operatie van benen scheren, douchen, haren föhnen, make-aup opnieuw erop zetten, bedenken wat ik aan moest trekken, ik had er gewoon geen zin in en dan ook nog een half uur rijden. Maar mijn vriend had al andere plannen en anders zou ik de hele avond alleen thuis zitten, daar had ik dan ook geen zin in.

Op het moment dat ik mijn jurkje aan heb en eigenlijk klaar ben om te gaan gaat de telefoon. Ik zie dat het mijn vader is en de rillingen lopen me over de rug. Ik weet waarom hij belt. Als ik nou gewoon niet opneem, dat is het vast niet gebeurd. Maar who am i kidding? Mijn vader vertelt me dat mijn opa zojuist is overleden. Zij stem breekt als hij het vertelt, ik heb mijn vader nog nooit horen of zien huilen. Ik vind het verschrikkelijk. Ik vraag of ik iets kan doen, maar op dat moment natuurlijk niet.

Ik trek mijn jurk uit en mijn pyjama aan. Dat wordt dus geen feestje vanavond. Dan maar de liedjes gaan uitzoeken voor de begrafenis die ik zal gaan zingen, want dat wilde opa graag. Om 21:00 uur, een uur later gaat de telefoon opnieuw. Mijn vader vraagt of ik het fijn vind om naar Venlo te komen. De rest van de familie is er ook. Ik ren naar boven en kleed me snel om. De rest van de avond ben ik bij mijn familie geweest en hebben we getoast op opa en zijn mooie leven.

Op zaterdag moest ik mezelf nuttig maken. Ik heb de was gedaan, de badkamer schoongemaakt, en dat zegt wat want ik haat het om de badkamer schoon te maken. Ik heb mijn kast uitgemest en alle kleding die ik niet meer draag in zakken gedaan en naar het goede doel gebracht. Ik heb de post gesorteerd en opgemapt en het oud papier bij elkaar gebundeld. De was opgehangen, boodschappen gedaan. Om 16:00 pas plofte ik op de bank. Dat was een effectief dagje, precies wat ik nodig had.
’s avonds komen mijn schoonouders eten en kletsen we gezellig bij. We raken niet uitgepraat over
hoe leuk de Action is. We waren er die middag en kwamen natuurlijk naar buiten met veel meer dan waar we voor naar binnen gingen. De rest van de avond stond in het teken van lekker bankhangen en een filmpje kijken.

Morgen komen mijn ouders op bezoek en gaan we een stoofschotel eten die mijn vriend echt zo lekker kan maken. Een stoofschotel met lamsvlees en knolpuree. Can’t wait!

Zoals ik al schreef, geen leuk einde van de week. Maar ergens ben ik blij dat het nog relatief snel is gegaan met opa. Ik hoopte dat hij rustig in zou slapen en dat is gebeurd. In 5 dagen tijd was het gebeurd. Ik ben blij dat hij nu rust heeft en ik zal hem nooit vergeten. “Hoor je dat opa! Ik zal je nooit vergeten! Doe oma en tante Marly de groeten!!!”

Fijne zondag allemaal!

2 reacties op ‘Weekly update #7

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s